Zomaar een vrijdagmiddag bij Omroep Brabant

 

Sommige dagen schrijven zichzelf. Zo ook vrijdag 29 mei, mijn verjaardag, waarop ik niet alleen een kaarsje mocht uitblazen, maar ook mocht aanschuiven bij het programma Vrijdag. Ja, op vrijdag bij Vrijdag. Toeval, geen woordspeling — ik heb een reputatie hoog te houden.

Het is één van de weinige programma’s van Omroep Brabant waar ik vrijwillig langer naar kijk dan een reclameblok duurt. En wat blijkt: de jongere kijkers vinden het óók leuk. Hoe dat komt? Vast een combinatie van spontaniteit, muziek en het soort chaos waar je stiekem vrolijk van wordt.

Ik ben inmiddels 70, maar nog steeds druk: columns voor bijna een miljoen lezers, AI-foto’s bewerken en vooral veel muziek maken. Daarom zat ik daar bij Anne Marie aan tafel (nou ja staan dus) de jongeren mochten blijven zitten.

Een stoel tegenover Anne-Marie

Daar stond ik dan, tegenover Anne-Marie Fokkens charmant, scherp en het type interviewer dat je geruststelt vóór je doorhebt dat de microfoons live staan. Ze stelt pittige vragen met een glimlach erachteraan. Dat werkt ontwapenend, kan ik je zeggen.

Aan de bar Björn van der Doelen, de rossige Brabander die net zo makkelijk een uur met je aan de bar staat als dat hij live televisie maakt. Oprecht, muzikaal en nergens bang voor. Buiten de uitzending om  was hij vooral geboeid door het gesprek met mijn vrouw terecht, want zij is twee jaar geleden succesvol geopereerd vanwege Parkinson en heeft sindsdien haar leven weer volledig teruggepakt. Dat intrigeerde hem meteen. Hij heeft ook familieleden met deze verschrikkelijke ziekte. 

Ik luisterde ernaast alsof ik backstage was bij een gesprek waar ik een VIP-pas voor had.

Muziek, mannen en het betere gelul

Toen er muziek van mij werd ingestart, gebeurde iets moois: je zag de verrassing op Björns gezicht. “Verdorie Leon, dit klinkt best lekker,” leek hij te denken. Hij zweert bij z’n gitaar, ik bij AI-compositie twee werelden, één liefde voor muziek.

Aan tafel zat ook een dame die in gesprek ging over mannelijkheid en traditionele rollen die centraal  staan in de manosphere,zonder zweverigheid. Misschien iets voor mij, Björn én Kluun, deze laatste was ook aanwezig om zijn herschreven  boek te promoten.

Want Kluun… ja, die kan ook zó heerlijk lullen over het leven, de dag van vandaag, de ellende en de humor ervan. Dat hebben we met z’n drieën wel gemeen. Zet ons aan een tafel, en je hebt automatisch een gesprek waarvan je óf geniet, óf spontaan om een borrel vraagt. Dus mensen van de Kempische Draadloze, een nieuw Brabants format.

Hij vertelde over het herschrijven van zijn oudere boeken — slim, want in twintig jaar verandert de wereld. Ik vertelde over mijn kinderboek Tippie en Toppie, waarvan ik de illustraties maakte met behulp van AI.

De crew, de klik en die zomerse tune

De jonge crew achter de schermen camera, geluid, regie was geweldig. En toen mijn zomerse tune, speciaal voor het programma Vrijdag, werd ingestart, zag ik iets dat mij écht raakte:

Alle aanwezigen zaten te genieten.

 
Hoofdjes meedeinen, voeten tikken onder de tafel, en zelfs een paar glimlachjes waarvan je weet: die zijn echt.

Anne-Marie blijft voor mij een klasse apart: warm, scherpzinnig en oprecht geïnteresseerd.

Honger naar meer

Ben ik trots? Zeker. Dit smaakt naar meer. Bijvoorbeeld als support act van La Fuente met een setje van tien minuten. Ik zie het helemaal gebeuren.

Dus Job mocht je dit lezen (waarschijnlijk niet), of mocht iemand je dit doorsturen (nog minder waarschijnlijk): je weet me te vinden.

Dank en vooruitblik

Dank aan de hele Vrijdag-crew voor de gastvrijheid, de drankjes en de zoete verrassing met vuurwerk precies goed voor een 70e verjaardag.

Volgend thema? Parkinson.
Björn weet waarom.
En mijn vrouw is het levende bewijs dat veerkracht soms groter is dan de problemen zelf.

 

Kijk hier de uitzending:

https://www.omroepbrabant.nl/tv/programma/9900355/VRIJDAG/aflevering/4869058/VRIJDAG