Pfff nog heel wat feesten te gaan......

 


Kijk… dít noem ik nou eens lekker wakker worden op een zondagochtend. Geen verplichtingen, niks wat in m’n agenda staat te loeren, alleen ik, m’n ontbijt en wat multivitamines waarvan ik altijd maar hoop dat ze iets doen. De rust voor de storm, zeg maar. Want komende week… ja, dan mag ik er weer aan geloven.
 
Vrijdag staat Gemintefist op het programma, alsof Lampegat me persoonlijk heeft uitgenodigd om de boel mee op gang te trekken. En zaterdag? Dan mag ik weer naar het federatiebal in het Parktheater, samen met mijn dochter. Vorig jaar was ik er ook. Het was mooi hoor, dat zeg ik eerlijk, maar de glans… tja, precies, die is er toch een beetje af. Misschien ligt het aan mij, misschien aan die gigantische zaal waar iedereen hutje-mutje staat en waar de coverbands zo hard op je nekwervels inbeuken dat je hoort trillen op plekken waarvan je dacht dat ze al jaren met pensioen waren. 
 
Maar goed, je moet íets.
Dus eerst maar eens het Eindhovens Dagblad openslaan. Gisteren had ik geen tijd – ja sorry, druk met belangrijker dingen – maar vandaag wilde ik wel weer even weten of de regio nog overeind stond. Spoiler: er gebeurt weinig. Behalve dat Rudy Reeker, de levende legende onder de bejaarde politieke stuntkabouters, zich weer verkiesbaar stelt voor de gemeenteraad voor de LPF. Met een beetje mazzel haalt hij dit keer elf stemmen. En dan heeft ‘ie waarschijnlijk zelf twee keer gestemd.
Ondertussen ben ik zelf bezig met een nieuw nummer voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Jawel hoor, Leon gaat ook cultureel bijdragen. Jullie lezen er binnenkort wel meer over op mijn pagina — gratis reclame, graag gedaan.
 
Mijn carnavalsagenda is inmiddels ingevuld, zodat ik niet als een dolende ziel door het Lampegatse landschap zwerf. Nu alleen nog twee kaartjes fixen voor 3 Uurkes Vurraf, want zonder dat kan ik het verhaal van dit jaar natuurlijk nooit compleet maken. En zelfs mijn eetplanning heb ik op orde: gewoon even spieken bij onze Lampegatse chef-kok op Facebook. Check. Geregeld. Geen gedoe, alleen smaak.
 
Voor nu: een fijne zondag allemaal. 
 
Ik ga nog even een potje lamzakken — want dat is óók een vak — en daarna een frisse wandeling door mijn wijk. En ja hoor, het voelt elke keer alsof ik op vakantie ben: meer dan 60% expats… oh sorry, “internationals”. Je moet tegenwoordig oppassen wat je zegt, voor je het weet zit er een graduaat antropologie op je dak.
En elke keer als ik met mijn kiel naar een carnavalsfeest ga, kijken ze me weer aan of ik zojuist een hele coffeeshop leeggerookt heb. Maar ach… dat hoort er een beetje bij. Lampegat is tenslotte geen plek voor watjes.
 
Salaai,en tot in de polonaise. 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

5 Maanden Stijn Steenbakkers in de Eindhovense Schijnwerpers

Afbeelding
  Wie de afgelopen maanden een krant opensloeg, de televisie aanzette of zelfs maar vluchtig door zijn tijdlijn scrolde, kon er niet omheen: wethouder Stijn Steenbakkers. De Eindhovense bestuurder heeft zich ontpopt tot de onbetwiste publiekslieveling van de regionale media – of, zoals sommige collega’s het noemen, de meest publiciteitsgeile wethouder van Nederland. Altijd in Beeld Of het nu gaat om de opening van een fietspad, de presentatie van een miljardenplan, of een spontane LinkedIn-post over het belang van innovatie: Stijn is erbij. Fotogeniek als altijd, met een glimlach die zelfs na vijf maanden mediageweld geen spatje minder is geworden. De afgelopen periode was het raak: van talkshows bij Studio040 tot interviews bij Omroep Brabant, van nieuwsitems over de Brainport Industries Campus tot de presentatie van de grootste onderwijsinvestering ooit – als er een camera in de buurt is, weet Stijn hem te vinden. Miljarden en Mega-ambities In januari trapte Steenbakkers het jaar...
Meer lezen

Koffie met Stijn

Afbeelding
Enige tijd geleden schreef ik een column over onze Eindhovense wethouder Stijn Steenbakkers – u weet wel, die man die zichzelf graag in de spotlights zet. Blijkbaar heeft mijn stukje de juiste snaar geraakt, want enige tijd later plopte er ineens een appje van de wethouder zelf op mijn telefoon. Of ik eens met hem wilde praten, onder het genot van een kop koffie. Nu ben ik niet de beroerdste, dus ik heb de uitnodiging natuurlijk aangenomen. Het werd een prettig en open gesprek, ja zelfs constructief te noemen. Stijn gaf eerlijk toe dat hij zich niet helemaal in mijn column herkende, maar na enige toelichting begreep hij wel waar ik op doelde. Hij benadrukte dat hij geen enkele invloed heeft op hoe de krant hem portretteert – ook niet op die glorieuze foto’s waarop hij vaak pontificaal in beeld staat. Ik gaf als voorbeeld de recent geplaatste foto van Stijn bij de sloop van het Joris College. Politiek gezien nul relevantie, voor de inwoners van Eindhoven ook niet echt een dagbladmomen...
Meer lezen

De sollicitatie van de oprechte idealist

Afbeelding
  Ach, Esmah Lahlah. Nummer twee op de kieslijst van GroenLinks-PvdA. Boegbeeld van eerlijkheid, transparantie en maatschappelijke betrokkenheid. Tenminste, zolang er geen burgemeestersstoel in de buurt staat. Want wat blijkt? Terwijl ze campagne voert voor de Tweede Kamer, solliciteert ze stiekem naar het burgemeesterschap van Tilburg. Uit “liefde voor de stad,” zegt ze. Hoe aandoenlijk. Dat ze het even vergat te melden aan haar partij — ach, menselijk. Dat de sollicitatie precies tijdens de verkiezingscampagne liep — toevallig. En dat ze ondertussen vrolijk op alle verkiezingsposters prijkt — pure toewijding. De gemiddelde kiezer zou zeggen:  “Nou, dat is toch wel een tikje achterbaks.”  Maar nee, volgens de partijtop is ze juist een voorbeeld van integriteit. Timmermans noemde haar zelfs “een fantastische burgemeester.” Tuurlijk Frans, ze is ook vast een geweldige paus, mocht die vacature ooit vrijkomen. Wat werkelijk tragikomisch is, is de morele verontwaardiging over...
Meer lezen