Expats in de Brainport: Integreren Mag, Zeuren Hoeft Niet

 

 

Wat denken onze expats eigenlijk? Je zou toch zeggen: voor je besluit om je biezen te pakken en naar Nederland te verkassen, kijk je even hoe wij hier de boel runnen. We spreken hier Nederlands – ja, echt waar. We groeten elkaar zonder uitgebreide HR-training, we houden onze stoepen schoon zonder dat er een app voor nodig is, en we vinden het gezellig als er zoiets ontstaat als sociale cohesie. Dat woord kun je opzoeken, het staat niet in de handleiding van de internationale serviced apartment.

Maar nee hoor: na aankomst – drie dagen later – beginnen ze te verkondigen hoe wij dingen anders zouden moeten doen. Want waarom doen wij Nederlanders het niet gewoon zoals in hun land? Tja, misschien omdat dit… ons land is? Maar goed, ik geef het toe: ik ben natuurlijk een klassieke Nederlandse azijnzeiker. Prima titel, die draag ik met trots.

Heb je klachten? Bestel een ticket en geniet van de rechtstreekse vlucht naar waar je vandaan kwam. En als je opmerkingen hebt over onze gezondheidszorg: geen probleem, ga lekker naar een privékliniek. Wij zijn je eeuwig dankbaar, want dan worden onze wachttijden weer normaal en kunnen wij eindelijk binnen tien minuten klaar zijn bij de huisarts – in plaats van twintig minuten omdat iemand “het Nederlands nog even niet machtig is”.

En nee, niemand verwacht dat je in Eindhoven op klompen naar je werk gaat. Maar een beetje aanpassen? Misschien zelfs… stilletjes genieten? Zou revolutionair zijn.

Ondertussen buigen de Eindhovense partijen zich erover dat het “niet realistisch” is om te verwachten dat expats meteen Nederlands spreken. Begrijpelijk. Maar hé, ondertussen mag wél alles in zeven talen worden uitgelegd, van de vuilnisbak tot de paracetamol. Want in het Engels klonk het verkiezingsdebat natuurlijk weer prachtig: Taalcafés, meer huisartsen, meertalige zorg, méér cultuur, zelfs een metro (want een bus is voor stervelingen, blijkbaar).

En dan heb je de internationale toehoorders die emotioneel uitleggen dat Taalcafés overdag plaatsvinden, precies wanneer zij werken. Ja, welkom in de beroemde Nederlandse agenda-logica. Wij begrijpen het soms zelf ook niet.

Maar goed, uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: fatsoenlijk wonen, elkaar een beetje begrijpen en niet constant aan elkaars hakken hangen. Alleen… het zou helpen als de nieuwkomers eerst luisteren, kijken en even proefrijden in de Nederlandse manier van doen voordat ze beginnen met het opnieuw uitvinden van Eindhoven.

Tot die tijd: wees welkom, maar laat de klompen in de kast — en de commentaren ook.