Beste gemeenteraad

 

Waar denk je aan? Heerlijk wat een vraag van Facebook op deze vroege donderdagochtend. Nou hieraan dus.

Beste gemeenteraad… bedankt dat u kennis van mij hebt genomen

Ik ben nog steeds trots op Eindhoven. Echt waar. Een prachtige stad vol innovatie, technologie en vooruitgang.

Alleen vraag ik me soms af of we niet zijn vergeten om ook de democratie af en toe een software-update te geven.

 

Een brief aan de gemeenteraad

 

Een paar maanden geleden stuurde ik een uitgebreide brief naar onze gemeenteraad. Geen klaagzang, maar een serieus verhaal over de toenemende verkeersdrukte en gevaarlijke situaties in mijn wijk Genderbeemd, veroorzaakt door het lesverkeer van het CBR.

Je zou denken: daar zitten 45 gekozen volksvertegenwoordigers voor. Al snel ontving ik een keurige automatische ontvangstbevestiging.

En daarna… stilte.

 

Tot ruim twee maanden later een nieuw bericht verscheen.

“De gemeenteraad las uw boodschap en nam hier kennis van.”

Prachtig.

Ik moest het drie keer lezen.

“De gemeenteraad las uw boodschap.”

Dat klinkt indrukwekkend. Bijna alsof alle raadsleden gezamenlijk om een grote tafel hebben gezeten om mijn brief aandachtig door te nemen.

Alleen geloof ik daar helemaal niets van.

 

Op zoek in het RIS

Nieuwsgierig als ik ben, dook ik zelf maar eens het RIS in: het Raads Informatie Systeem. Daar vond ik mijn brief inderdaad terug. Keurig geanonimiseerd. Verstopt tussen honderden andere documenten.

Zo diep begraven dat Indiana Jones er waarschijnlijk nog een schep bij had gepakt.

Na wat navraag bij verschillende politieke partijen bleek mijn vermoeden behoorlijk dicht bij de waarheid te liggen.

Algemene brieven aan de gemeenteraad? Die verdwijnen meestal in het RIS en worden nooit gelezen. 

 

Daar mogen ze rustig uitwaaien.

Raadsleden beslissen vervolgens zelf of ze er iets mee doen.

Sterker nog, in dezelfde brief stond doodleuk:

“De raadsleden beslissen zelf of ze inhoudelijk reageren op uw mail. U kunt ook zelf contact opnemen met individuele raadsleden.”

 

Pardon?

Democratie op de automatische piloot

Dus eerst stuur je een brief aan de voltallige gemeenteraad.

Vervolgens krijg je te horen dat de gemeenteraad er “kennis van heeft genomen”.

Om daarna vriendelijk uitgelegd te krijgen dat je misschien beter zelf achter de raadsleden aan kunt gaan.

Dat is ongeveer hetzelfde als een restaurant waar de ober zegt dat de kok uw bestelling heeft gezien, maar dat u voor de zekerheid zelf even naar de keuken moet lopen.

 

En eerlijk is eerlijk: ik neem het die raadsleden nauwelijks kwalijk.

Zij worden bedolven onder dossiers van honderden pagina’s die het college met de nodige spoed op tafel kiepert.

Alles heeft prioriteit. Alles moet snel.

En ondertussen mogen inwoners blij zijn als hun brief ergens digitaal ligt te verstoffen.

Doorpakken… of door duwen?

Kijk maar naar de discussie over de Picustoren.

Zes oppositiepartijen vroegen simpelweg om nog eens breder naar de plannen te kijken en ook Gebouw 3 mee te nemen.

Een redelijk verzoek.

Maar volgens het college was daar geen tijd voor.

Woningnood.

Doorpakken.

 

Volgende dossier.

Zo werkt het inmiddels steeds vaker.

Het college bepaalt het tempo, de raad rent erachteraan en de inwoner mag toekijken vanaf de zijlijn.

Natuurlijk noemen we dat nog steeds inspraak.

Dat klinkt tenslotte een stuk vriendelijker dan:

 

“Bedankt voor uw brief, we hebben hem netjes gearchiveerd.”

Mijn conclusie

Dus mijn advies aan iedere Eindhovenaar die denkt dat een algemene brief aan de gemeenteraad veel verschil gaat maken:

Bespaar jezelf de moeite.

 

Stuur hem rechtstreeks naar een fractievoorzitter.

Misschien leest iemand hem dan nog voordat hij in het digitale archief belandt.

Want één ding weet ik inmiddels zeker.

In Eindhoven wordt van je brief uitstekend kennisgenomen. Gelezen? Dat is weer een heel ander dossier.